Reacties op: Groeien in Verbondenheid http://www.anamcara.be/blog/reiki/groeien-in-verbondenheid De Blog van Griet Heylen en Roel Crabbé Sat, 28 Jan 2012 20:38:31 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Door: Laurent Caris http://www.anamcara.be/blog/reiki/groeien-in-verbondenheid#comment-54 Laurent Caris Tue, 09 Dec 2008 15:25:25 +0000 http://www.anamcara.be/blog/?p=90#comment-54 Lieve Griet, Wat mooi om te lezen wat ik al wist, dat je een geweldige vrouw bent die geeft en geeft zonder terug te vragen... en nu zelfs bang is dat ze nog niet genoeg gegeven heeft... Maar niets is verdwenen, beëindigd, alleen is er een knop aan de boom opengebarsten en zien we een jonge scheut tevoorschijn komen. Blijven we hangen aan de pijn van het openscheuren van de knop of kijken we vol verwachting en verwondering naar de nieuwe scheut en hoe die zich zal ontwikkelen? Eigenlijk kan je ook heel nieuwsgierig zijn naar hoe Sarah het doet en hoe ze haar leven vorm gaat geven, terwijl jij altijd klaar blijft staan om haar te steunen en goede raad te geven. Het is echt niet mogelijk nog gauw alle goeie raad die je meent vergeten te zijn nu allemaal ineens mee te geven. In deze nieuwe fase van het leven is er nood aan andere raad door alle nieuwe uitdagingen waarvoor Sarah komt te staan. Dus telkens Sarah terug thuis komt kan je gewoon liefde, aandacht en jouw goede raad blijven geven. Of gewoon genieten van mekaars aanwezigheid en in alle blijheid je afvragen waarover je je op voorhand toch zo druk hebt gemaakt... Laat de dag komen dat vreugde het verdriet overstijgt, de vreugde voor al het mooie en nieuwe dat zicht ontwikkelt en dat je dit elke dag mag ervaren zodat jij, lieve Griet, weer overloopt van innerlijke vrede en geluk... Veel liefs en een warme knuf ;) Laurent Lieve Griet,

Wat mooi om te lezen wat ik al wist, dat je een geweldige vrouw bent die geeft en geeft zonder terug te vragen… en nu zelfs bang is dat ze nog niet genoeg gegeven heeft…
Maar niets is verdwenen, beëindigd, alleen is er een knop aan de boom opengebarsten en zien we een jonge scheut tevoorschijn komen. Blijven we hangen aan de pijn van het openscheuren van de knop of kijken we vol verwachting en verwondering naar de nieuwe scheut en hoe die zich zal ontwikkelen? Eigenlijk kan je ook heel nieuwsgierig zijn naar hoe Sarah het doet en hoe ze haar leven vorm gaat geven, terwijl jij altijd klaar blijft staan om haar te steunen en goede raad te geven.
Het is echt niet mogelijk nog gauw alle goeie raad die je meent vergeten te zijn nu allemaal ineens mee te geven. In deze nieuwe fase van het leven is er nood aan andere raad door alle nieuwe uitdagingen waarvoor Sarah komt te staan. Dus telkens Sarah terug thuis komt kan je gewoon liefde, aandacht en jouw goede raad blijven geven. Of gewoon genieten van mekaars aanwezigheid en in alle blijheid je afvragen waarover je je op voorhand toch zo druk hebt gemaakt…
Laat de dag komen dat vreugde het verdriet overstijgt, de vreugde voor al het mooie en nieuwe dat zicht ontwikkelt en dat je dit elke dag mag ervaren zodat jij, lieve Griet, weer overloopt van innerlijke vrede en geluk…

Veel liefs en een warme knuf ;)

Laurent

]]> Door: van den broeck marina http://www.anamcara.be/blog/reiki/groeien-in-verbondenheid#comment-52 van den broeck marina Sat, 06 Dec 2008 19:30:58 +0000 http://www.anamcara.be/blog/?p=90#comment-52 goedenavond Griet, enkele dagjes verder in het gemijmer en gevoel... maar de beste basis om in het leven sterk te staan is toch wel de basis van de kinderjaren. Als ik je zag omgaan met je kinderen (en ik ken je nog niet zo lang) en de wijze waarop je over hen praat, dan heb jij toch die sterke warme nest gegeven, een gevoel dat iemand steeds bij zich draagt en waar je op elk moment naar toe kan reizen. En ja, het is even afscheid nemen van de nabijheid van je kind, maar nooit van je kind. En zoals zij kan teruggaan naar het plaatsje in haarzelf , in haar geborgen nest, zo zal jij dat ook steeds kunnen. Het gevoel van gebondenheid verlies je niet als je het trouw blijft. Zij zal je altijd nodig hebben, bewust of onbewust, dit is familie, dit is kind en moeder. Ik stuur je veel warmte voor jou en sarah, zij draagt jouw warmte weer verder over de wereld, toch mooi niet ? marina goedenavond Griet,
enkele dagjes verder in het gemijmer en gevoel…
maar de beste basis om in het leven sterk te staan is toch wel de basis van de kinderjaren.
Als ik je zag omgaan met je kinderen (en ik ken je nog niet zo lang) en de wijze waarop je over hen praat, dan heb jij toch die sterke warme nest gegeven, een gevoel dat iemand steeds bij zich draagt en waar je op elk moment naar toe kan reizen.
En ja, het is even afscheid nemen van de nabijheid van je kind, maar nooit van je kind. En zoals zij kan teruggaan naar het plaatsje in haarzelf , in haar geborgen nest, zo zal jij dat ook steeds kunnen.
Het gevoel van gebondenheid verlies je niet als je het trouw blijft. Zij zal je altijd nodig hebben, bewust of onbewust, dit is familie, dit is kind en moeder.
Ik stuur je veel warmte voor jou en sarah, zij draagt jouw warmte weer verder over de wereld, toch mooi niet ?
marina

]]> Door: christina http://www.anamcara.be/blog/reiki/groeien-in-verbondenheid#comment-50 christina Thu, 04 Dec 2008 11:03:38 +0000 http://www.anamcara.be/blog/?p=90#comment-50 Hey Griet Met veel bewondering lees ik hoe je je liefde voor je kinderen en hier ook speciaal voor Sarah neerschrijft. Het omgaan met haar vertrek is niet gemakkelijk.. Nu het uiteindelijk gebeurd, is je verdriet bijna voelbaar in de woorden die je schrijft Wat je neerschrijft lijkt me een heel mooi cadeau voor haar, misschien niet voor direct maar ik denk op momenten dat ze het moeilijk heeft en die momenten hebben we allemaal, dat het mooi is om dit te lezen/ te weten/ te voelen hoe hard jij je best heb gedaan, vanuit die liefde voor haar, voor je gezin en hoe moeilijk het voor jou is om haar haar eigen weg te laten gaan…. Misschien heeft het te maken met jouw herinneringen aan thuis, waarom jij wou weggaan en je gevoel naar je ouders, want met wat jij schrijft heb ik minder voeling. Ik heb wel het gevoel dat Sarah een andere basis heeft meegekregen. Maak je geen zorgen Griet, we hebben allemaal onze lessen te leren en zelfstandig zijn is er één van en nog een belangrijke ook. Althans volgens mij is het een basispunt om een sterke relatie op uit te bouwen. Alleen op jezelf zijn , weten, voelen wat het beste voor jezelf is, zonder invloed van anderen om je heen. Daarvoor zou volgens mij iedereen een jaartje alleen moeten gaan wonen om dit echt te kunnen voelen om te kunnen zien en ondervinden wat het inhoud om voor jezelf te zorgen en zo ook leren om dankbaar te zijn voor elkeen die ons hierbij helpt…en dankbaar zijn voor de kleine dingetjes in ons leven, brengt diepe vreugde, niet? Zij heeft een enorme toffe mama, en een vriendschapsrelatie met je dochter: WAW! Mooi wat zij doet, wat zij beslist op haar leeftijd en aan jou zal ze zeker veel steun blijven hebben. Aan jullie allebei, heel veel succes met de nieuwe levenslessen! Ook aan jou Griet... Met liefde Christina Hey Griet

Met veel bewondering lees ik hoe je je liefde voor je kinderen en hier ook speciaal voor Sarah neerschrijft. Het omgaan met haar vertrek is niet gemakkelijk.. Nu het uiteindelijk gebeurd, is je verdriet bijna voelbaar in de woorden die je schrijft
Wat je neerschrijft lijkt me een heel mooi cadeau voor haar, misschien niet voor direct maar ik denk op momenten dat ze het moeilijk heeft en die momenten hebben we allemaal, dat het mooi is om dit te lezen/ te weten/ te voelen hoe hard jij je best heb gedaan, vanuit die liefde voor haar, voor je gezin en hoe moeilijk het voor jou is om haar haar eigen weg te laten gaan….

Misschien heeft het te maken met jouw herinneringen aan thuis, waarom jij wou weggaan en je gevoel naar je ouders, want met wat jij schrijft heb ik minder voeling.
Ik heb wel het gevoel dat Sarah een andere basis heeft meegekregen.

Maak je geen zorgen Griet, we hebben allemaal onze lessen te leren en zelfstandig zijn is er één van en nog een belangrijke ook. Althans volgens mij is het een basispunt om een sterke relatie op uit te bouwen. Alleen op jezelf zijn , weten, voelen wat het beste voor jezelf is, zonder invloed van anderen om je heen.
Daarvoor zou volgens mij iedereen een jaartje alleen moeten gaan wonen om dit echt te kunnen voelen om te kunnen zien en ondervinden wat het inhoud om voor jezelf te zorgen en zo ook leren om dankbaar te zijn voor elkeen die ons hierbij helpt…en dankbaar zijn voor de kleine dingetjes in ons leven, brengt diepe vreugde, niet?

Zij heeft een enorme toffe mama, en een vriendschapsrelatie met je dochter: WAW!

Mooi wat zij doet, wat zij beslist op haar leeftijd en aan jou zal ze zeker veel steun blijven hebben.

Aan jullie allebei, heel veel succes met de nieuwe levenslessen!

Ook aan jou Griet…

Met liefde

Christina

]]>