Durf in Overgave Vertrouwen Lieve mensen.
Met veel Liefde

Veronique

Het is voor mij vrij moeilijk om deze reactie neer te schrijven, maar ik wil het toch heel graag proberen.
Het is zo dat ik door bepaalde gebeurtenissen in mijn jeugd een stoornis heb ontwikkeld. De officiële diagnose is een bijna volledig ontbreken van basis vertrouwen gecombineerd met een angststoornis. Nu ben ik al sinds zolang ik mij kan herinneren her en der in behandeling geweest voor deze stoornis. Het is pas de laatste tijd dat ik besef dat deze stoornis eigenlijk een cadeau is.
In mijn strijd om hiermee om te leren gaan heb ik vele paden bewandeld, het een al wat zuiverder dan het ander
Sinds kort bekijk ik dit meer als een strijd. Dit is nu eenmaal zo en ik verzet me er niet meer tegen, ik aanvaard het en erken het.
Een wijze les die ik heb geleerd van deze stoornis, is dat ik nu met gemak kan omgaan met angst, dat ik heb geleerd om ten alle tijde bewust te zijn van het vertrouwen.
Omdat angst altijd aanwezig was in mijn leven, is het na al die jaren niet meer echt beangstigend, eerder een deel van de realiteit, dat ik aanvaard. Wanneer je je angst eenmaal aanvaard en erkent, zal hij minder bedreigend worden, omdat je hem ziet als een deel van jezelf.
Het vertrouwen, wat in mijn leven bijna altijd heeft ontbroken (natuurlijkerwijs dan), was iets waar ik me zelf bewust van moest maken. Ooit ben ik hiermee begonnen uit nieuwsgierigheid. Wat was ultiem en blindelings vertrouwen? Ik begon tijdens mijn meditaties mezelf in vertrouwen te plaatsen. Wat in het begin heel erg moeilijk ging, na verloop van tijd en na veel oefening ging dit steeds vlotter. Nu kan ik in mijn vertrouwen gaan staan enkel en alleen door het op te roepen.
Dus wanneer ik een nieuwe situatie tegenkom, kan ik de angst die daar mee gepaard gaat goed verwerken. Wanneer de nodige stappen moeten gezet worden, kan ik dit vanuit mjn vertrouwen.
Overgave daarentegen ligt nog een beetje moeilijk, maar we blijven groeien.

Bedankt om te luisteren/lezen

hartelijke groet

Het is zo heerlijk om te lezen dat het voor iedereen een verrassende reis, dat het inderdaad niet altijd evident is om uit die comfortzone te gaan, maar dat de voldoening het dubbel en dik waard is, als je weer een stukje gegroeid bent.
Die comfortzone is zo verleidelijk, want het lijkt alsof je alles onder controle hebt. Pas vanaf je iets helemaal nieuw gaat ondernemen, merk je dat je enkel in die éne omgeving bijna geen angsten meer hebt.
Het laatste jaar heb ik al enkele keren het gevoel gehad dat het tijd is om verder te gaan en te groeien. Als er dan puzzelstukjes op hun plaats vallen en er komen zulke liefdevolle en krachtige mensen op je pad, en je leven vult zich met allerlei ‘toevalligheden’, dan ben ik zo dankbaar dat ik dit mag meemaken. Andere dagen vraag ik me wel eens af waarom ik deze weg wilde volgen, en waarom ik niet ben blijven baden in de schijnbaar heerlijke warmte van de onwetendheid. Het verschil is voor mij echter : op de ene weg begin ik te stralen van binnenuit en in het andere geval verschrompel ik en blijft een leeg omhulsel achter, dan is de keuze weer snel gemaakt!
Bedankt voor deze tekst, want het herinnert me er weer aan dat iedereen ergens moet beginnen en dat het oké is zoals het zal zijn.
Ik had onlangs een gesprek met iemand over therapie met paarden en ik vertelde dat het niet zo eenvoudig is als je je leiderschap wil overbrengen aan het paard. Dat je niet naar de grond mag kijken, want de leidende merrie van de kudde kijkt altijd rond zich om te zien of er geen gevaar dreigt. En ik vertelde dus dat je toch naar de grond kijkt om te zien waar je moet stappen. Toen zei die vriend van me : Kristina, als je vertrouwt in de kracht van het universum, dan hoef je toch niet te zien waar je je voeten zet, dan WEET je gewoon dat het universum je voeten zal neerzetten waar het goed is. Het blies me volledig van mijn sokken, dat in één van de meest voor de hand liggende en automatische handelingen zo’n oerwijsheid ligt : vertrouwen en overgave!
En nu ga ik me overgeven aan de wereld van de dromen…
Slaapwel,
Warme omhelzing, Kristina.