Sinds eeuwen worden de voorouders geëerd in deze tijd van het jaar. Het is de tijd waarin de sluiers tussen onze wereld en die van de overledenen het dunst is. De verbinding met de voorouders speelt een belangrijke rol binnen het sjamanisme. Hun krachtveld is fundamenteel verbonden met ons eigen leven. Wanneer we kijken in de wereld rondom ons zien we dat de verbinding met de voorouders overal een grote rol speelt, al lijkt dit in onze westerse cultuur wat verwaterd te zijn.

We naderen de tijd van Samhain, één van de acht voornaamste Keltische rituelen. Het is het feest van de doden, en in deze traditie tevens het Nieuwjaarsfeest. Het leven en wat we ‘dood’ noemen, is immers verbonden. Later werd dit ritueel door de verchristelijking van naam veranderd: “Allerheiligen – Allerzielen”. Zoals bij de meeste veranderingen van traditie, werd de essentie van deze rituelen echter bewaard.

Het zijn immers de fundamentele momenten in de jaarcyclus, die eeuwenlang worden gevierd. Tradities veranderen van vorm, maar wanneer we doorheen de vorm kijken, komen we steeds weer terecht bij hun essentie en ware kracht.

De traditionele culturen zijn gefundeerd op het bewustzijn dat alles leeft en verbonden is. Alles is doordrongen van ziel en reikt voorbij het oprijzen en vallen van vorm. De voorouders worden geëerd vanuit het bewustzijn dat hun leven maakt dat wij hier zijn. Ze spreken nog steeds tot ons in stille fluistering en in dromen. Hun wijsheid huist in onze botten en stroomt door ons bloed.

Het voorouderveld omvat “zij die ons zijn voorgegaan”. Niet alleen is dit een krachtveld waar we ons dieper mee kunnen verbinden, we zijn er zelf ook deel van. Hoe we het ook draaien of keren, wij zijn voorouders, of we nu zelf kinderen hebben of niet, we staan in het veld waarin allen verbonden zijn.

Deze tijd vraagt van ons onze kracht te verzamelen. Tenmidden van een wereld die op instorten lijkt, worden we uitgenodigd te herinneren wie we werkelijk zijn. We worden uitgenodigd voor onszelf te ontdekken en wat essentie is. Een ontdekkingstocht die ons vroeg of laat brengt bij de waarheid van ons hart. Net als onze voorouders, wil elk van ons vrede, leven in verbondenheid en het gevoel thuis te zijn op deze wonderlijke planeet. Het hart is onze gids naar een meer stralende toekomst en kan ons helpen de weg te vinden uit het eindeloze labyrint van verhalen en illusie.

Mijn persoonlijke verbinding met de voorouders heeft me altijd uitgenodigd te groeien in liefde. Ze leerde me de tijdloze stroom die doorheen de mensheid loopt te herkennen. Ze leert me de waarde van het gebed. Net zoals we gebeden van schoonheid koesteren voor de kinderen en zij die gaan komen, zo stromen er tijdloze gebeden van schoonheid van de voorouders naar ons toe.

Het is tijd onze plek in de cirkel van het leven in te nemen en te bouwen aan een stralende toekomst. Elke dag opnieuw. Wanneer we de verhalen loslaten en thuiskomen in het veld van eindeloze mogelijkheden, voelen we de zegen van de voorouders.

Het is goed op onze eigen manier de verbondenheid met de voorouders te eren. Zo baden we vorig weekend met de Voorouders in de Zweethutceremonie.

En zo duiken we ook dit jaar weer diep het voorouderveld in met de Sjamanistische Voorouderworkshop: Zegen van de Voorouders.

Het is goed je eigen manier te vinden, en je bewust te richten tot hun wonderlijke kracht en boodschap. Ze zit in onze botten en stroomt door ons bloed.

In liefde,
Roel

Ps: Je kan meer artikels lezen over de voorouders: Gebeden van de Voorouders
>>> Indien je graag op de hoogte blijft van verder Blog-Artikels, kan je rechtsbovenaan deze pagina inschrijven.
>>> Reacties kan je hieronder posten

“Het was donker, het zweet vormde parels over gans mijn lichaam en ik gaf me over aan de genezende kracht van de stoom. Ik voelde me thuis in mezelf en in de veilige cirkel van mijn familie. Mijn gebed ging over dankbaarheid.”

We zaten samen in de Zweethut  om te bidden voor onszelf en al wat ons dierbaar is.  Roel vertelde hoe de woorden van mensen hem, op momenten dat hij twijfelt of angst voelt om dit pad verder te bewandelen, de kracht geven om toch weer verder te gaan. En hoe dankbaar hij daarvoor is.

Net zoals wij allen ken ik dit gevoel heel goed, deze angst om toch telkens weer nieuwe stappen te ondernemen en je opnieuw over te geven aan wat er wil openbloeien.  Ik was ook zeer ontroerd door zijn openhartigheid.

Gisteren kreeg ik een telefoontje van één van mijn Reiki-studenten die ongeveer een drietal maanden geleden haar eerste Reiki-initiaties mocht ontvangen.

Ondertussen is ze een trouwe gast op de open-Reiki-avonden wat natuurlijk altijd fijn is. Het is mooi om te zien hoe mensen met veel toewijding dit pad bewandelen.

Ze vertelde me opnieuw hoe dankbaar ze is voor wat dit weekend haar gebracht heeft. Ik wil wel graag enkele van haar mooie woorden met jullie delen:

“tranen rollen… nog steeds over mijn wangen bij het diepe en gelukzalige gevoel dat ik aan het weekend ‘inwijding in reiki I’ heb overgehouden.  Maar dat is niks, tranen maken je mooi he .

Ik wilde jou en de hele groep echt graag nog een keertje bedanken om me 1 van de prachtigste en meest kostbare geschenken te hebben gegeven.   Bovendien is het een geschenk dat zich elke dag nog meer en meer zal ontvouwen (zo ervaar ik het) en dat is overweldigend prachtig (tranen rollen…). In life, you meet many people and some leave footprints on your heart. Mooi eigenlijk hoe je op zo’n korte tijd zo’n mooie mensen ontmoet die ik enorm graag een warm plaatsje in mijn hart geef.”

En dan weet ik dat het goed is om dit werk te doen, om mensen uit te nodigen deze verbindingen aan te gaan. Om hen te begeleiden en te ondersteunen in hun engagement om zichzelf te genezen en zo een bijdrage te leveren aan onze mooie planeet.

Een nieuwe weg inslaan kan veel in beweging zetten en soms kan dat heel alleen voelen. Het samenzijn in de cirkel kan dan juist dat beetje herkenning geven, waardoor je toch weer verder gaat.

Mijn schrijven zou je een beetje kunnen zien als een uitnodiging om mee de cirkel te betreden. Om samen te zijn en te delen wat er in ons leeft. Om te glimlachen, te huilen, dankbaar te zijn, handen te reiken, harten te verbinden,…..

We leven in een zeer bewogen tijd, ik merk dit bij mezelf en bij de vele mensen waarmee ik dagelijks werk in mijn Healing Praktijk. Maar niets of niemand zegt dat je dit alleen hoeft te doen. We zijn samen onderweg, wat bij jou geneest, geneest bij mij, en de vreugde die in ons leeft leeft in alle harten.

Kom mee in de cirkel, laat ons handen reiken, in mekaars ogen kijken en dankbaar zijn voor de schoonheid die we zo kunnen delen.

In liefde,
Griet.

We kijken uit naar je reactie…
Indien je deze blog wil blijven volgen kan je je rechtsboven op deze pagina inschrijven voor onze Blog Nieuwsbrief