De kracht van verbondenheid…

Wanneer het leven trekt en duwt en je het gevoel hebt dat je geen richting meer vindt, dan is het goed om je te verbinden met de krachten van de natuur.

Stil bij het water zitten, met je rug tegen een boom leunen, in de stilte van de nacht en verbonden met het licht van de maan, in de warme kracht van de zon,…

Allen schenken ze ons kracht, inzicht, helderheid, zuivering, warmte,…

Wees verbonden vandaag,

Hartegroet,
Griet.

In beauty, I walk

With beauty before me, I walk,
With beauty behind me, I walk,
With beauty above me, I walk,
With beauty all around me, I walk,
With beauty within me, I walk,

It is finished in beauty,
It is finished in beauty,
It is finished in beauty,
It is finished in beauty.

Het laatste vers van de Night Chant van de Navajos, the Yeibechai.

Laat ons vandaag wandelen in schoonheid.

Hartegroet,
Griet.

Intimiteit…

Ik denk dat velen onder ons verlangen naar meer intimiteit in hun leven. Naar de mogelijkheid om meer verbonden te kunnen zijn met anderen, zo heb ik dat toch begrepen. Het innig innerlijk samen zijn…

Er zijn vele wegen om die verbondenheid te ervaren en ik geloof dat dit verlangen voor velen een uitnodiging is geweest om het pad van spiritualiteit te beginnen bewandelen. Om een staat van zijn in een relatie te beleven die groter is dan het zelf en extern aan het zelf en die begeleiding, rust en sereniteit biedt. In connectie met spirit.

En ook hier wordt zo vaak het tekort in handen van een geliefde gelegd en opent het pad van het grote slachtoffer zich. Een uitnodiging om te dolen en te zoeken en te verdwalen in de hoop ergens of bij iemand anders deze waarden te vinden.

Ik geloof dat het vermogen om intimiteit te beleven in eigen handen ligt. En ik schrijf deze woorden vanuit mijn menselijk begrijpen, maar op één of andere manier resoneren ze met de waarheid van mijn zijn. Vanuit dit denken deel ik ze graag met jou.

Intimiteit gaat over delen en ontvangen. Kan ik mijn realiteit delen met een ander en evenzeer de realiteit van een ander ontvangen… zonder oordeel. Mag iemand zijn wie hij is? Zelfs onbeholpen en helemaal anders en soms onbegrijpelijk en niet te verstaan. Maar kan ik die realiteit ontvangen?

En stel dat we oefenen en beoefen steeds opnieuw, met vallen en opstaan. En we beginnen te ervaren dat de ander werkelijk zichzelf mag zijn en dat elke verantwoordelijkheid om de ander te veranderen slechts een illusie is waar we misschien een leven lang in gedoold hebben?

En we komen werkelijk dicht bij elkaar en voelen verbondenheid en ondersteunende kracht en ook nog begrip.

In mijn beleving en in mijn leven heeft dat me naar de wonderlijke dieptes van verbondenheid gebracht waarvan ik het bestaan soms niet durfde dromen en waarin een kracht die veel groter was dan mezelf zich zo begon te tonen.

En geloof het of niet, maar zij toonde zich in het kleed van enorme vreugde!

Maar laat voor nu de eerste stap er één zijn van aanvaarding. En daarom deze magische zin: “Mag …….. zijn wie hij of zij werkelijk is?”. En ik hoop dat het antwoord dat je daarin kan vinden een wonderlijke “ja” mag zijn.”

En dan laat je los en glimlach je en je omarmt.

Daarom, laat vandaag wonderlijk verrassend zijn.

Geniet van het pad.

Hartegroet,
Griet.

Misschien ken je ze wel…

We kunnen wandelen in de gewoontes van het leven die op één of andere wijze vertrouwd en veilig aanvoelen. En sommigen houden ons zo verwijderd van wie we werkelijk zijn.

En dan heb ik het over de steeds wederkerende patronen die zich vaak uiten in de vorm van woordenwisselingen, ergernissen, kwaadheid. En die ons verwijdert houden van de vonk of de passie die zo diep leeft in ons.

Want is dat niet wat we willen leven?

De kettingreacties die zulk een gekend patroon in zich dragen en waarvan het begin zo gekend is en de uitkomst of het einde reeds weken, maanden of jaren is vastgelegd… gewoon, omdat we ze blijven herhalen en omdat het een ketting is… Een kluwen wol waar het begin en einde zo in zoek is.

Misschien ken je ze wel…

Waarin je jezelf of een ander beschuldigd en alles alleen maar groter en verwarder maakt en waar geen einde aan lijkt te komen.

De vraag is hoe je hier verandering in kan brengen?

Wat ik leerde is om te rusten in wat is, te ademen, te ontspannen en gewoon aanwezig te zijn. Te kijken, observeren, luisteren en niet oordelen. Het gevoel te omarmen en het verhaal gaandeweg te zien vervagen.

Wij lijken zo gehecht te zijn aan de verhalen van het leven alsof ze werkelijk waarheid in zich dragen. Maar is dat zo? Wat is echt waar? Wat is waarheid?

Toen ik gisteren samen zat met mijn dierbare vriendin Pratibha vertelde ze me volgende woorden: “Emoties zijn als kinderen, je verwelkomt diegenen die blij en opgewekt en vrolijk zijn, want daar kijk je naar uit. Maar diegene die kwaadheid en koppigheid of ergernis, verdriet,…. in zich dragen, zetten we zo vaak aan de kant, daar willen we niets mee te maken hebben. Maar dat is niet de bedoeling. Het is aan ons om tussen de kinderen te kunnen zijn, te leren luisteren en dan te omarmen.”

Het leren luisteren en omarmen is een goede oefening. Daarin ademen en ontspannen draagt bij tot het loskomen van zovele verhalen in ons hoofd en alle kettingreacties die daar mee verbonden zijn.

Ik wens je vandaag luchtigheid toe en de tijd en de ruimte om stil te zitten en innerlijk te observeren. Momenten waarop je je verbonden kan voelen met de ruimte in jezelf die vrij is van elk oordeel of elk verlangen, maar verbonden met een stille vreugde die zo eigen is aan ons menszijn.

Van harte, maak vandaag kostbaar!
Griet

En soms laat je los…


En soms laat je los
onverwachts
vanuit een beweging die niet langer verbonden is
met je denkende of zoekende geest.

Maar komende van diep van binnen
gestuwd door een ongekend weten
waarvan je voelt
doorheen alle verscheurdheid
dat dit wijsheid is.

Wandel in de gratie ervan vandaag!

In liefde,
Griet.

Als schoonheid de ziel raakt…

Jaren geleden maakte ik een sjamanistische reis om de ware aard van financies meer te begrijpen.

We woonden toen op een tussenplek. Het huisje in de velden hadden we omgeruild voor een nieuwe plaats waar we voorlopig konden landen. Een onteigening had gemaakt dat we snel moesten beslissen en het nieuwe huis was een plek vol uitdagingen. We zochten naar de plaats waar we een tempel konden bouwen, dat was de droom.

Ik reisde destijds naar de bovenwereld om meer inzicht te krijgen over wat er nodig was, en hoe ik kon doorgroeien om financieel sterker te komen staan.

En dit was één van de antwoorden:
“Je bent ziel in lichaam en die plaats heb je terug naar voor te brengen. Dat doe je door je te verbinden met schoonheid te brengen die de ziel raakt, zo kan zij terug openen. Zaai bloemen, dans, wees creatief, schrijf,….
Het werk is innerlijk, de buitenwereld is slechts een reflectie hiervan”

Voor vandaag glimlach ik met deze woorden. We hebben zo gewerkt, gezwoegd, gebouwd, neergezet,….en alles ligt stil. Het leven nodigt uit om verder innerlijk te wandelen.

Ik geloof dat voor velen dit innerlijk werk aan de orde is, gewoon omdat de situatie ons er zo toe uitnodigt. Een zoektocht naar die opening waar de schoonheid van de ziel is.

Daarom mijn vraag voor vandaag: “Wat kan jij doen zodat ook jouw ziel vandaag door schoonheid geraakt wordt?”

En hoe zou het leven eruit zien moesten we allen hierin wandelen?

In liefdevolle schoonheid verbonden,
Griet.

Wanneer het niet weten wakker wordt….


Wanneer we wandelen in het niet weten hebben we altijd de keuze om ons te verbinden met de drama’s van angst of met dat wat leeft in het diepste van ons ware zijn.

Om onze kern, die verbonden is met de meest echte waarden van de mensheid – zoals liefde, zorg, gemeenschap -, opnieuw wakker te maken.

In ieder van van ons leeft het menselijk weten dat we niet alleen hier zijn om te strijden voor materie of voor ons fysieke welzijn en overleving, maar om trouw te blijven aan die diepste waarden van het leven. Want deze doen ons ontwaken in ons lichaam en zo ook in de ziel.

Het zijn deze waarden die we meenemen in de toekomst, die we doorgeven aan onze kinderen en aan hun kinderen en zo verder…

Er is een herinnering dat we komen van een wereld waar licht en liefde de draagkracht waren en misschien zijn we dat vergeten. Maar een vonk ervan toont zich en vraagt ons in deze tijd om opnieuw die verbinding te maken.

In vormen als zorg voor anderen, voor dieren, , inkeer, terugkeer, omarming, connectie…

Het zijn de eenvoudige aardse dingen die ons uitnodigen om deze waarheid opnieuw te verankeren.

Laat ons daar samen bewust van zijn en dat als waarheid steeds meer in het leven brengen.

Laat daarom vandaag een dag van diepe herinnering zijn.

In liefde verbonden,
Griet.

Vergeet nooit…


Vergeet nooit:

Je hebt de omstandigheden
en je hebt de wijze hoe je ermee omgaat.

En als je houding klopt, dan veranderen de omstandigheden.

Daarom is het goed dat we toeschouwers worden, afstand kunnen nemen en de identificaties kunnen loslaten.

Als kwaadheid komt, het op te merken en er afstand van te nemen, er in te rusten en te durven kijken als een toeschouwer, je er niet mee te identificeren en zo de ware aard ervan te leren kennen.

Wat een leven toch….

Hartegroet,
Griet.

Laat vandaag zacht zijn…

We wandelden samen, zonder woorden, want zelfs de lucht voelde zo kwetsbaar en niet open en vrij.

En de ziel droeg dat diep verlangen om te begrijpen of te worden begrepen, maar ook daar was de kwetsbaarheid te teer.

Het was de zon die de herinnering van vertrouwen bracht, die verlichtte wat er leefde in dat grote gevoelige hart.

Mijn cliënt keek me aan en deed me even twijfelen, tot zij de volgende woorden sprak:
“Hoe graag ik ook zou willen troosten of wegwandelen van wat er leeft in mij, zodat ik de ander niet hoef te kwetsen met woorden die alleen maar vergroten, die stille pijn… Maar wanneer waarheid komt vanuit de ziel die spreekt, kan ik niet anders dan haar omarmen en in het leven brengen, door de zachte woorden die ik nu deel”

We wandelden verder, deze keer arm in arm… en het zonlicht verwarmde onze hoofden en een glimlach van dieper begrijpen en dankbaarheid verscheen.

Laat vandaag zacht zijn…

In liefde verbonden,
Griet.

Vandaag is één dag…

Vandaag is één dag, los van gisteren en vrij van wat gaat komen.

Maak daarom vandaag kostbaar!

Hartegroet,
Griet.