Archief voor oktober 2008

Omarm de wereld in stilte

Vorig weekend gingen we van start met het Eerste weekend van “Het Pad van de Gewonde Genezer”, een training in sjamanistisch healingwerk. Het weekend liet een grote indruk op me na, die me wat stil maakte. Nu, vier dagen later, merk ik dat ik nog steeds wat stiller ben dan normaal. Niet alleen de deelnemers maakten in dit weekend een dieper contact met hun leraars en gidsen uit de sjamanistische dimensie, maar ook voor mij was dit zo.

Op een gegeven moment tijdens het weekend deden de deelnemers een sjamanistische trancereis naar een leraar in de onderwereld: een genezer(es) met wie ze contact maakten om te leren over wie we zijn en hoe we meer kunnen leven vanuit de ervaring van heelheid en verbondenheid.

Ik tromde en zong mee met mijn leraars, terwijl de deelnemers zich begaven op een reis in de dimensie van de ziel. Mijn aandacht was volledig gericht op een gebed voor hun reis. Op een gegeven moment tijdens de reis kwamen er allemaal herinneringen naar boven. Herinneringen van een specifieke trancereis die ik een twaalf jaar geleden deed, toen ik mijn eigen training in het sjamanisme begon. Het was een reis naar de voorouders.

De reis die ik toen deed had een diepe indruk op me nagelaten. Na de reis huilde ik. Ik voelde me alsof ik tot in het diepste van mijn wezen geraakt was. En ongetwijfeld was dit zo. In deze reis ontmoette ik mijn voorouders en zij toonden me iets over wie ik werkelijk ben. Een ervaring die in vorm zo eenvoudig was, maar me doordrong tot in elke vezel. Een ervaring die een grote gids werd op mijn levenspad.

Nu, tijdens het trommen, spoelde deze golf van herinneringen over mee heen. Net als de deelnemers van dit healingweekend, werd ook ik opnieuw in contact gebracht met wat ik als de kern van mijn wezen ervaar. Ik kwam in contact met een ontzaglijk gevoel van lotsbestemming, van thuiskomen en essentie. Een heel eenvoudig gevoel mezelf te zijn.

Terwijl ik verder tromde en zong voor mijn reizende vrienden, ervoer ik een enorme stilte.
En in de stilte ruimte
En in de ruimte een allesomvattende leegte.
Het was alsof ik in de leegte de schepping omarmde.

Na deze trancereis en het delen van ervaringen deden we een specifieke meditatie die ik onlangs ontving tijdens een individuele healingsessie die ik voor iemand deed. In deze meditatie word je uitgenodigd het bewustzijn steeds een beetje meer te verruimen en alles te omarmen wat binnen dit bewustzijn aanwezig is. Het omarmen van het leven in de stilte…

Eergisteren was ik aan het werk bij Steven Vrancken, die me hielp met het opzetten van een inschrijfsysteem voor deze blog. (Je kan de artikels van deze blog nu per mail of rss ontvangen, maar dit terzijde)
Steven had ook deelgenomen aan het weekend. Ik vroeg hem of hij blij zou zijn moest ik deze meditatie zou opnemen en ter beschikking stellen op de website. Hij glimlachte breed en zei iets in de aard van: “Super!”

Dus gisteren begon ik aan het maken ervan, en je zal dit binnenkort vinden op deze site.

Nu, tenmidden van deze dagen, voel ik me erg verbonden met de stilte en de stille ruimte binnenin. Een gevoel van rust, iets wat ik soms wel verlies in mijn drukke leven en enthousiasme. Het is fijn naar de rode bladeren te kijken in de avondzon, te luisteren naar het riet dat zingt in de wind. Het is goed de stilte te voelen binnenin, nu de natuur rondom ons haar tocht naar de winter verderzet. Het zijn dagen waarin we uitgenodigd worden te eren wat voorbij is, ook al wat het soms moeilijk. Een tijd om kaarsen te branden en te bidden voor de voorouders, de stroom van ontelbare zielen die het pad op aarde voor ons bewandelden.

Vrijdag zullen we dansen voor de Voorouders, ons gebed, zweet en pompend hart met hen delen.
Dit weekend volgt voor ons een tijd voor diep gebed en zegen. Een weekend om de dromen die we kregen over de voorouders te delen met de deelnemers van ons sjamanistisch voorouderweekend. Een moment om samen te komen in een cirkel van zegen en te luisteren naar wat de voorouders ons toefluisteren. Te luisteren naar hun gebed.

Maar voor nu wil ik dit met je delen: wanneer je de stilte kan vinden in je eigen wezen, omarm dan de wereld. Omarm het leven met heel je hart. Deze tijd van het jaar is een mooie tijd, waarin we naar binnen keren om te herinneren. Waarin we kunnen loslaten wat voorbij is, zoals ook de bomen de bladeren laten gaan.

Laten we in deze tijd omarmen wat is. In alle zachtheid. Laten we omarmen als een koestering, een omaring die alles eert en toelaat. Een omarming in de stille vrede van ons wezen.

Ik wens je alle vrede toe die je zoekt…

Roel

Wanneer twee werelden samenkomen

Velen van ons ervaren op een bepaald moment dat het leven dat we tot hiertoe geleefd hebben geen voldoening meer geeft. Het gevoel dat er een andere weg is kan zich soms zo duidelijk aandienen, dat we besluiten om onze zoektocht te starten.
Wanneer we ons dan openen voor nieuwe mogelijkheden komen die als bij wonder vanzelf op ons pad. Het lijkt dan alsof ons oog valt op dingen die we voorheen nooit konden zien.

Ik heb vroeger vele vormen van dans gestudeerd telkens met de nodige frustratie erbij dat mijn lichaam niet beantwoordde aan de nodige lichaamsbouw die daarbij hoorde. Tot mijn oog viel op nieuwe vormen waarin ik in vrijheid mezelf kon zijn en leerde mijn lichaam te aanvaarden en te eren voor alle mogelijkheden dat het me bood. Ik herinner me nog dat ik op een bepaald moment een flyer vond waarop een workshop in Zwitserland werd aangeboden. In eerste instantie vroeg ik me af wie in godsnaam zo ver reisde om een workshop te volgen. Gek genoeg was ik enkele maanden later één van de deelnemers en ik kan je wel vertellen dat deze ervaring voor mij een nieuwe wereld opende.

Op een bepaald moment ervaarde ik dat mijn leven opgedeeld was in twee delen: het oude leven dat ik losliet en het nieuwe waarin ik mezelf helemaal terug vond. Ik heb lang het gevoel gehad dat ik met dat oude stuk niets meer te maken wilde hebben. Wat me toch bleef achtervolgen, was dat ik uit dit oude leven drie kinderen meedroeg, waarvoor ik enorm dankbaar ben. En zo voelde ik meer en meer dat er iets niet klopte in mijn denken rond heel dit gebeuren.

Ondertussen heb ik begrepen dat het belangrijk is de brug te slaan tussen beiden. Het oude te zegenen en de kwaliteiten die we daarin ontwikkeld hebben mee te nemen in wat we dan onze nieuwe werkelijkheid noemen.

Misschien had je wel een leidinggevende functie, was je fotograaf, lesgever, poetste je elke dag kantoren, werkte je in de tuinbouw of was je hoofd van een architectenbureau… en misschien doe je dat nog steeds.
Wanneer de wijze waarop je met alles omgaat verandert, gebeurt het vaak dat je het gevoel krijgt niet langer te kunnen functioneren binnen het leven zoals het was. En soms is het inderdaad tijd om deze activiteiten te verlaten.

Maar anderzijds is het belangrijk te beseffen dat je, tijdens deze ‘oude werkzaamheden’, veel geleerd hebt en dat ze de nodige stap waren om tot hier te komen. Waar je ook bent, je manier van aanwezig zijn in wat je doet, kan een heel positieve invloed hebben op iedereen om je heen.

Je dag beginnen met de intentie om iedereen die je vandaag ontmoet een warme glimlach te schenken opent harten. Een bloemetje op kantoor, een kristal dat je een mooie plaats geeft, de keuze om vanuit bezieling naar alles te kijken… verzin maar zelf.

Zoveel mensen staan klaar om de nieuwe wegen te bewandelen en misschien ben jij wel degene die hen uitnodigt met een simpel gebaar om die eerst stap te zetten. En hierdoor verander je misschien wel een mensenleven.

Uit ervaring weet ik dat het niet eenvoudig is om binnen een structuur die jij als ‘oud’ ervaart, op een nieuwe manier aanwezig te zijn. Het was voor mij een grote leerschool om mezelf te durven zijn in een wereld waarvan ik dacht dat ik alleen stond.

Voor ik besloot om me volledig te richten op het begeleiden van workshops en individuele healing consulten, heb ik jaren in het onderwijs gewerkt. Ondertussen ben ik erg dankbaar dat ik twee van mijn vroegere collega’s heb mogen inwijden in de Usui Reiki traditie.

Ik ben hen vooral dankbaar voor wat ze mij tonen en de moed die ze opbrengen om binnen het onderwijs hun nieuwe zelf te zijn. Ik heb veel respect voor het  werk dat ze doen.

Een andere Reiki student (om haar dan even zo te noemen) werkt ook in het onderwijs.  Ze vertelde me hoe ze haar handen legt op kinderen die zich pijn deden en zich alleen voelen. En hoe ondertussen de kinderen naar haar toe komen en zonder woorden haar hand nemen. Als dit niet mooi is!  Wat een  wonderbaarlijk werk, vanuit een stil weten en diep aanvoelen. Daar word ik dan heel stil van.

We zijn allemaal samen onderweg en de bestemming is voor iedereen hetzelfde. Wat een fantastische reis!
Deel dit met anderen, laat ze deelgenoot zijn van wat jij reeds leerde. Neem handen, zie graag, schitter, toon je kwetsbaarheid en heb lief. Welk mooier geschenk kan je nog delen?

We zijn allemaal op reis en de bestemming is voor ieder van ons dezelfde. Open mee de cirkel zodat iedereen zijn plaats daarin kan vinden, zodat we samen thuis kunnen zijn.
Dit is wat wij trachten uit te dragen en leven, in alles wat we doen en delen. Thuiskomen in ons leven op Aarde, thuiskomen in de cirkel. Iets waar we nog vaker over zullen schrijven, op weg naar de Familie van Licht.

In liefde,
Griet.

>> Reacties kan je hieronder posten.
>> Voor de Blog-Nieuwsbrief kan je rechtsbovenaan deze pagina inschrijven. Zo blijf je via mail onmiddellijk op de hoogte telkens wanneer er een nieuw artikel op de Anam Cara Blog verschijnt.
>> Voor de maandelijkse Anam Cara – Nieuwsbrief kan je inschrijven op deNieuwsbrief-pagina. Deze Nieuwsbrief geeft een ruim overzicht van onze aktiviteiten, projecten en artikels.

Jouw bijdrage aan de heilige cirkel

Lieve vrienden,

Een van de nieuwe initiatieven die we starten is een maandelijkse Give-Away. Het leven leert ons steeds opnieuw hoe belangrijk het is uit te dragen waar je hart van overstroomt, én te schenken waar je kan. Het is nog maar de tweede post op deze nieuwe blog, maar beginnen met een geschenk lijkt ons dus een erg aardig idee!

De blog bied je de mogelijkheid onderaan elk bericht een reactie te plaatsen. Op deze manier kunnen we niet alleen onze visie delen, maar kan jij ook, als lezer, een bijdrage leveren aan de boodschap die we uitdragen.  We willen deze technologie dan ook in het teken stellen van ons geschenk.
 

De Give-Away van oktober:

We zullen één plaats in de Zweethut Ceremonie van 9 november wegschenken! Deze zweethut staat in het teken van “Heilige Cirkel – Heilig Leven”.

Deze plaats zal geschonken worden aan de persoon wiens reactie op deze post ons het meest aanspreekt.

Hier de spelregels:

  • Je kan hieronder je tekst als reaktie plaatsen.
  • Het thema voor je tekst is: “Welke zijn de 7 beste manieren waarop ik verbinding kan maken met wat ik zelf ervaar als de ‘heilige’ kracht van het leven, en de cirkel van leven waar we allen deel van uitmaken?”
  • Elk van deze 7 punten is maximaal 3 zinnen lang
  • Indien je veel inspiratie hebt mag je verschillende reacties plaatsen, met tekens 7 manieren.
  • Reacties dienen geplaatst te worden voor 1 november.
  • Reclame is niet toegestaan (je krijgt wel de mogelijkheid je website in te vullen bij webadres)

Op deze manier kan je delen wat voor jou goed werkt in je leven, kunnen we dus allemaal leren van elkaar en leveren we zo samen een positieve bijdrage aan het grotere geheel.

Wij zullen de reaktie kiezen die ons persoonlijk het meeste raakt. Natuurlijk is deze keuze subjectief, daar zijn we ons bewust van. De onderliggende intentie is dat elke tekst waardevol is en we samen puzzelstukken neerleggen waar iedereen iets aan heeft.

We kijken er naar uit je reactie te lezen!

Warme Groet,
Griet en Roel

ps: Let wel: je reactie zal niet onmiddellijk verschijnen op de blog. Bij een eerste reactie die je plaatst, wordt deze eerst ter goedkeuring aan ons verstuurd. Wij zullen dagelijks de reacties bekijken, maar hou er dus rekening mee dat het kan gebeuren dat het even duurt eer je tekst zichtbaar wordt.

Een nieuw Begin

Een nieuw begin voor ons. Al een flinke tijd voelden we het verlangen onze ervaringen te delen via een makkelijk medium en dankzij de hulp van enkele vrienden zijn we vandaag in staat deze blog te starten.

Je zal hier vele teksten kunnen lezen die we waardevol vinden. Dit zullen persoonlijke ervaringen zijn, dingen die ons inspireren, antwoorden op vragen die we vaak krijgen, kortom: wat ons roept om te delen. We hopen dat de teksten die je hier zal vinden je inspiratie zullen brengen.

Wanneer je dit fijn vind kan je een reactie schrijven. Dit is mogelijk onder elk bericht dat we zullen posten.

Je kan je inschrijven voor deze blog, zodat je bij elk nieuw bericht dat we posten, op de hoogte wordt gehouden via mail…

Maar dat is voor later, verken maar…

In liefde,

Griet en Roel